மழைவளருஞ் சாரல் இரவுவரின் வாழாள்
இழைவளருஞ் சாயல் இனி.
நூல்: திணைமாலை நூற்றைம்பது.
திணை: குறிஞ்சி
துறை: தோழி தலைமகனை நெறி விலக்கி வரைவு கடாயது.
மலைநாட்டில் ஒரு தலைவனும் தலைவியும் தம்முள் காதல்கொண்டு
அடிக்கடி சந்தித்துப் பழகிவருகின்றனர். சிலநாட்கள் பகற்குறியிலும்
(பகலில் காதலர் சந்தித்துக் கொள்ளும் இடம்) சிலநாட்கள் இரவுக்
குறியிலும் சந்திப்பை நிகழ்த்துகின்றனர். பகற்குறியில் காதலர் சந்தித்துக்
கொண்டால் அக்கம்பக்கத்திலுள்ளோர் பார்த்து அலர்பேச வாய்ப்புண்டு.
பிறர் அறியாமல் காதலர் சந்திப்பது மிக மிகக் கடினமாகும். இரவுக் குறியில்
சந்திக்கலாம் என்றால் காட்டு யானை, புலி போன்ற கொடிய விலங்குகளின்
நடமாட்டம் உயிருக்கு ஊறு விளைவிக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. எனவே தலைவியும்
தோழியும் இதுகுறித்து விரிவாக அலசி ஆராய்ந்து உடனடியாக வரைவு மேற்
கொள்வதே சாலச் சிறந்தது என்றும் தோழி இது தொடர்பாகத் தலைவனிடம் பக்குவமாக
எடுத்துரைத்தல் வேண்டும் என்றும் முடிவெடுக்கின்றனர்.
அவர்கள் முடிவுசெய்தபடியே அன்றிரவு வந்த தலைவனிடம் தோழி உரையாடத்
தொடங்கினாள்:
"ஐயா! பகற்குறியிலும், இரவுக் குறியிலும் மாறி மாறிச் சந்தித்துப் பழகிக் காலம்
கடத்துவது நல்லதன்று. பகற்குறியில் சந்தித்துக் கொண்டால் பிறர் பாரத்து அலர்
எழுப்பவர். இரவுக்குறியில் சந்தித்துக்கொள்ளுவதில் நிறைய உயிருக்கு ஊறு
விளைவிக்கும் இடர்கள் நேரிட வாய்ப்பு உண்டு.. தலைவி அணிகின்ற அணிகளால்
ஏற்படும் அழகை இயல்பாகவே உடையவள். கரிய அடிப்பகுதியையுடைய கூட்டமான
வேங்கை மரங்கள் உதிர்த்த மலர்கள் பாறைகள் மீது படிந்து பெரிய கால்களையுடைய
வெற்றியுடைய புலியைப்போல் விளங்கும் இடங்கள் செறிந்து விளங்கும், மழைவிடாது
பெய்யும் மலைச்சாரல் வழியே நீவிர் வருவதைத் தலைவி விரும்பவில்லை. ஏனெனில்
நீவிர் வரும் வழி அச்சம்தருவதாகவுள்ளது. உயிருக்கு ஊறுவிளைவிக்கும் இடர்கள்
நிறைந்தது. பிடிவாதமாக நீவிர் இரவில் அவ்வழியே வருவதாகத் தீர்மானித்தால் தலைவி
உயிர்தாங்கிக்கொண்டிருக்க மாட்டாள். அதனால் உடனடியாக வரைவு(திருமணம்)
மேற்கொள்ள ஏற்பாடு செய்க. அதுவே சாலச் சிறந்தது."என்றாள். பாடல் பின்வருமாறு:
"கருங்கால் இளவேங்கை கான்றபூக் கல்மேல்
இருங்கால் வயவேங்கை ஏய்க்கும்---அருங்கான்
மழைவளருஞ் சாரல் இரவுவரின் வாழாள்
இழைவளருஞ் சாயல் இனி".
புலவர்:கணிமேதாவியார்--பாடல் எண்:26.
(இளவேங்கை=இளைய வேங்கை மரம். கான்ற=வெளித் துப்பிய. கல்= பாறை.
இருங்கால்=பெரிய, வலிய கால். இளவேங்கை=இளம் புலி. ஏய்க்கும்=ஒக்கும்.
வேங்கை மரம் உதிர்த்த மலர்கள் பாறை மீது படிந்து புலியைப் போன்று தென்படும்.
சாயல்=அழகு, மென்மையான தோற்றம் உடைய தலைவியைக் குறிக்கும்).
இனி, வேறொரு இனிய பாடலைப் பார்ப்போம்.
நூல்: அதே நூல். திணை: குறிஞ்சி. துறை: தோழி படைத்து மொழி கிளவியான்
வரைவு கடாயது. தோழி தானே ஒன்றைக் கற்பித்துக் கொண்டு தலைவன் தலைவியை
மணந்து கொள்ளுமாறு வேண்டியது. படைத்து மொழி= தானே ஒன்றைக் கற்பனையாய்க்
கற்பித்துக் கூறுவது. வரைவு= மணம். கடாதல்=தூண்டுதல்.
"பனிவரைநீள் வேங்கைப் பயமலைநன் னாட!
இனிவரையாய் என்றெண்ணிச் சொல்வேன்--முனிவரையுள்
நின்றாள் வலியாக நீவர யாய்கண்டாள்
ஒன்றாள்காப்(பு) ஈயும் உடன்று.
(உடன்று=சினந்து).
பொருள்:
குளிர்ந்த மலைகளையும், உயர்ந்த வேங்கை மரங்களையும்
உடைய பயன்மிக்க மலைநாடனே! இதுவரையில் நீவிர்
தலைவியைத் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் காலம் கடத்தி
விட்டீர். இனியேனும் திருமணம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்
என நினைத்து யான் ஒன்றைக் கூற விழைகிறேன். இந்த
மலையில் உமது கால் வலிமையையே துணையாகக் கொண்டு
நீவிர் வருவதை எம் தாய்(தலைவியின் தாயைத் தன் தாயாகக்
கருதும் உரிமையில் கூறியது) பார்த்தாள். எம்முடன் சினந்து
மாறுபட்டாள். தலைவியின் பாதுகாப்புக்காகவும், கண்காணிக்கவும்
காவலரை நியமித்துவிட்டாள். இனி, தலைவியைப் பார்ப்பது எளிதன்று.
எனவே, தலைவியை விரைவில் வரைவு(திருமணம்) மேற்கொண்டு
இருவரும் களிப்பீர்களாக!
புலவர்: கணிமேதாவியார். பாடல் எண்:27.
ஆதாரம்: பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் 3 ஆம் தொகுதி, வர்த்தமானன் பதிப்பக
வெளியீடு--உரையாசிரியர் பேராசிரியர் அ. மாணிக்கனார்.
